پرسید

 به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است.

تحمل کردن زيباست اگر قرار باشد روزي به تو برسم

انتظار آسان است اگر قرار باشد دوباره تو را ببينم

زندگي شيرين است اگر قرار باشد مزه ي دستان تو را بچشم

مشکلات حل مي شود اگر قرار باشد روزي به پاي تو بميرم

اشک ها همه به لبخند تبديل مي شود اگر قرار باشد تو را يک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک فقط اگر ببينم خيال رفتن داري

اما بدان دوستت دارم از پشت اين همه فاصله از پشت اين همه حرف

با گذشته وداع کن

هر لحظه با گذشته وداع کن
هر لحظه خود را از گذشته پاک کن
در دنیای شناخته بمیر تا به دنیای نا شناخته راه یابی
با مردن و لحظه به لحظه تولد یافتن
خواهی توانست زندگی را زندگی کنی و
مرگ را نیز هم

                                                                 ((اوشو))

او شهامت دارد

تمام عشق و احترام من
برای کسی است که خود را به تمامی
و همانگونه که هست می پذیرد
او شهامت دارد
شهامت آن دارد که در برابر  فشار خرد کننده جامعه که تلاش می کند
وجودش را به نیک و بد
گناهکار و بی گناه
تقسیم نماید ایستادگی کند
آری او به یقین بی باک است و جسور
که در برابر تمام تاریخ انسان و اخلاق ایستاده است
و واقعیت خود را هر آن چه که هست
به آسمانها اعلام می دارد0

                                                             ((اوشو))

زندگی کن

تلاش نکن که زندگی را بفهمی
زندگی را زندگی کن
تلاش نکن عشق را بفهمی
عاشق شو
و چنین است که خواهی دانست
این دانستن حاصل تجربه توست
این دانستن هرگز ویرانگر آن  راز نیست
هر چه بیشتر بدانی
در می یابی که هنوز چیزهای بیشتر و بیشتری باقی است تا بدانی0

                                                                                            ((اوشو))

در انتظار خوابم و صد افسوس
خوابم به چشم باز نميآيد
اندوهگين و غمزده مي گويم
شايد ز روي ناز نمي آيد
چون سايه گشته خواب و نمي افتد
در دامهاي روشن چشمانم
 مي خواند آن نهفته نامعلوم
در ضربه هاي نبض پريشانم
مغروق اين جواني معصوم
مغروق لحظه هاي فراموشي
مغروق اين سلام نوازشبار
در بوسه و نگاه و همآغوشي
 مي خواهمش در اين شب تنهايي
با ديدگان گمشده در ديدار
با درد ‚ درد ساكت زيبايي
سرشار ‚ از تمامي خود سرشار
مي خواهمش كه بفشردم بر خويش
بر خويش بفشرد من شيدا را
بر هستيم به پيچد ‚ پيچد سخت
آن بازوان گرم و توانا را
 در لا بلاي گردن و موهايم
گردش كند نسيم نفسهايش
نوشد بنوشد كه بپيوندم
با رود تلخ خويش به دريايش
وحشي و داغ و پر عطش و لرزان
چون شعله هاي سركش بازيگر
در گيردم ‚ به همهمه ي در گيرد
خاكسترم بماند در بستر
 در آسمان روشن چشمانش
بينم ستاره هاي تمنا را
 در بوسه هاي پر شررش جويم
لذات آتشين هوسها را
مي خواهمش دريغا ‚ مي خواهم
مي خواهمش به تيره به تنهايي
 مي خوانمش به گريه به بي تابي
مي خوانمش به صبر ‚ شكيبايي
لب تشنه مي دود نگهم هر دم
در حفره هاي شب ‚ شب بي پايان
او آن پرنده شايد مي گريد
بر بام يك ستاره سرگردان  

کاش کسی تو دلمون پا نمیذاشت

کاش اگه پا میذاشت دلمون رو تنها نمیذاشت

 کاش اگه تنها میذاشت رد پاش رو جا نمیذاشت

ديوانگي هاي من

مي‌روم شايد كمي حال شما بهتر شود

مي‌گذارم با خيالت روزگارم سر شود

از چه مي‌ترسي برو ديوانگي‌هاي مرا

فرياد كن تا گوش عالم كر شود

مي‌روم ديگر نمي‌خواهم براي هيچ كس

حالت غمگين چشمانم ملال‌آور شود

بايد اين بازنده‌ي هر بار – جان عاشقم –

تا به كي بازيچه اين دست بازيگر شود

ماندنم بيهوده است امكان ندارد هيچ وقت

                                            شيرين خسروي

تو بیا تا کمی از عشق بدزدیم شبی

سرقت عشق مجاز است خودت میدانی